Daar zit ik. Met mijn handen in het groen. Ik trek de haagwinde los van de wilde framboos. Om me heen staan hoge smeerwortels. Die zijn zo meteen aan de beurt. Het is donderdagochtend 11u. Ik ben met Geertje, Hanna, Marjo, Annemieke, Herbert en Mark in de tuinen van Zwier aan het werk. Ik zit een beetje achteraf en mijn gedachten dwalen weg naar de afgelopen weken. Ze waren onstuimig voor me. Flink uitdagend. En terwijl ik zo zit. Gras wuift, beestjes krioelen, bloemen geuren, voel ik dat er wat spanning uit me vloeit. Ik hoef even niets vast te houden. Niet te presteren. Ik hoef even niet sterk te zijn, ik hoef alleen maar hier te zijn. En de haagwinde te volgen met mijn handen. Op mijn eigen tempo.
Het is twee weken later. Weer een donderdag, weer een tuindag. Ik zit met Annemieke te wachten op de anderen om samen te lunchen. We kletsen wat. Ik ken Annemieke nu een klein jaar. We spreken elkaar zo twee keer per maand tijdens de tuindagen. Als ik naar haar verhaal luister, hoor ik mijn eigen verhaal. Dat wat ik zelf ook ervaar op deze dagen in het groen. We zakken, we landen, we hoeven even niet te presteren of vast te houden. Alleen maar te zijn en dan komt de beweging vanzelf.
Dit effect is niet specifiek gebonden aan Zwier, dit is wat de natuur met ons doet. Het doet mij beseffen dat ik deze momenten wil delen, omdat ik hoop dat er meer mensen zich mogen laven aan het groen, aan een fijn gesprek. Aan de warme voedingsbodem die Zwier voor zo velen is.
Voel je vrij om een keer aan te haken op een tuindag. Altijd op donderdag, 2x per maand. Je bent heel welkom! (en groene vingers zijn niet nodig ;)
En wil je langer blijven hangen in dat gevoel van vertragen en landen? Bij Zwier is er alle ruimte om een paar dagen uit je dagelijkse ritme te stappen.
We organiseren het hele jaar door unieke en specifieke groepsprogramma's gericht op lichaamswerk, verdieping, persoonlijke groei en coaching. Klaar om te bloeien?
Wij helpen teams graag op weg die willen groeien, in werk en verbinding
